.053 beinte
Abril 27th, 2011 § Mga Puna
April 29, 1991.
Kung nag-iisip kayo ngayon kung anong importanteng happening ang nangyari nang araw na yan… kapanangakan ko lang naman 
Sa darating na biyernes, beinte na ako. Hindi na ako teenager. Sa wakas, matanda na ako! Yun kasi ang childhood wish ko eh, natupad na rin. Pwede ko na rin gawin ang ginagawa ng mga matatatanda 
At dahil baby-faced ako at super kyot ko, mahirap talagang maniwalang matanda na ako. Enough of this…i’ll be serious na
Ayokong malaman ng mundo na birthday ko. Kaya ko nga binoblog eh haha. Wala akong pagsasabihan kundi kayo lang. Ang swerte niyo naman Bakit ba ayaw kong ipagkalat kahit nakalagay naman sa facebook ko? Kasi ayoko ng celebration. Ang awkward kaya. Lahat babatiin ka. Mag-eexpect na i-titreat mo sila. Pag hindi ka nang-treat o nagpa-inom, hindi ka na nila iimbitahan sa kaarawan nila. Tsaka hindi naman din talaga nila malalamang birthday mo hangga’t hindi mo sila iniinform. Alam kong pamilya ko lang ang memorized ang birthday ko…ang saklap naman kubg pati sila, hindi nila naalala.
Kaya naman hindi ako magpaparty sa biyernes. Hindi ako gagastos. Hindi ako malalasing. Walang problema katulad ng mga ordinayong araw.
Malaki rin ang pasasalamat ko kina Prince William at Kate. Sinabi ko kasi sa kanila ang problema ko. Kaya yun, sa 29 ang royal wedding. Lahat tututok sa kasal nila at malilimutan ang munting kaarawan ko.
Tsaka ko naisip, matanda na ako. Magpakasal na rin kaya ako? Kaya lang kanino?
.052 sana naghintay na lang ako
Abril 7th, 2011 § Mga Puna
Gabi ng martes, kating-kati ako manood ng nakakaiyak na palabas. Nagresearch pa ako para sa isang movie na para sa marami ay nakakaiyak talaga. So kami ng pinsan ko nanood ng ‘My 11th mother’, korean movie…maganda ang story, kaya lang hindi kami naiyak at super nadisappoint ako kasi masyado nang gabi para maghanap pa ng papanooring nakakaiyak. Natulog na lang kami.
Kinabukasan, tumawag ang tatay ng pinsan kong madaldal…patay na raw and kuya ng pinsan kong madaldal…nagpakamatay daw…
Sana naghintay na lang ako ng isang araw para maiyak.
.051 Ang pinsan kong madaldal
Abril 1st, 2011 § 1 Puna
Last feb, dumating pinsan ko galing pinas para makipagsapalaran din dito sa Dubai. Masaya naman kami kaya lang, ang daldal ni cousin. Walang tigil ang bibig, kahit napag-usapan na namin ang isang bagay, babalikan na naman niya ulit para may masabi lang. Ok naman minsan eh, medyo entertaining din naman siya pero ayoko lang talaga makarinig ng paulit-ulit na bagay para lang may masabi ba.
Sa lahat ng bagay, may komento. Dakdak ng dakdak, hindi nag-iisip. Reklamo ng reklamo, ginagawa naman. Hindi ko talaga siya maintindihan minsan. Kaya siguro nabibinggi na ako, kapag andyan na kasi siya, naglalagay na ako ng earphones sa tenga at nagpapatugtog ng malakas para hindi ako mairita.
Galing siyang trabaho, magrereklamong pagod. Eh parang hindi naman siya pagod kung makapagdaldal. Full of energy, buti pa siya. Saan kaya niya nakukuha yun?
Sa pagkakakilala ko sa kanya dati, sobrang tahimik na lalaki si cousin. Walang imik. Hindi magsasabi ng kahit ano. Aba ngayon, wala namang tinago sa sarili, lahat inilabas na. Pramis, para siyang babae, dinaig pa niya ako.
Pagbigyan niyo akong magreact ng ganito dito… di ko rin naman masasabi sa kanya kasi hindi niya ako pagbibigyang magsalita.
